Jukado

JUKADO (JKD) JIU JITSU – MODERN SELF DEFENSE

Historia i ogólna koncepcja systemu

Swój system / szkołę mistrz Bruce Tegner opracował w 1963 roku. Nazwa JUKADO została utworzona z pierwszych liter trzech sztuk walki tworzących system: JU – Judo / Ju Jitsu, KA – Karate, DO – Aikido.

Do programu zostały dołączone techniki walki z przyrządami. Do czarnego pasa adept poznaje techniki walki Yawarą i Tambo, a od czarnego pasa – Tanto i Bo.

Program Jukado został oficjalnie opracowany w 1963 roku. Przyjęto wówczas system stopni, który po zmodernizowaniu w 1967 roku obowiązuje do chwili obecnej. W polskiej szkole JKD system stopni oraz program szkoleniowy są bardziej rozbudowane. Pierwszy niebieski pas został nadany w 1963 roku.

Bruce Tegner traktował stopnie szkoleniowe i mistrzowskie jako odzwierciedlenie poziomu technicznego ćwiczącego, a nie przedmiot fetyszu. W tradycyjnych systemach nauczanych w tamtych latach w USA, Europie czy Azji panowały wręcz feudalne stosunki między nauczycielami a uczniami – stopień określał pozycję w grupie, a treningi prowadzono w bardzo brutalny sposób, często bez objaśniania sensu technik.

Bruce Tegner wyeliminował w swoich klubach system kastowy i w przystępny sposób przekazywał wiedzę. Sztukę wojenną sprowadził do poziomu sztuki walki, podobnie jak uczynił to twórca Judo Kodokan, mistrz Jigoro Kano. Wyeliminował z programu techniki niebezpieczne oraz tzw. „hartowanie ciała” (utwardzanie pięści czy rozbijanie przedmiotów), uznając je za zbędne dla amatorów. Na kursach samoobrony nauczał przede wszystkim, jak unikać zagrożeń. Odszedł również od nomenklatury japońskiej, przekazując nazwy technik w języku angielskim.

Komentarz trenera Ryszarda Jóźwiaka

W latach 1974–1980 wdrażałem w Polsce system walki wręcz (samoobrony) Jukado (JKD). Pierwsza oficjalna sekcja powstała w Wołominie w 1977 roku. Dzięki pomocy Soke Bruce Tegnera, od którego otrzymywałem materiały szkoleniowe, następował stały progres.

Kontynuacją systemu Jukado jest dzisiaj Kempo Tai Jutsu (KTJ), które na przestrzeni lat przekształciło się w sztukę walki z bardzo rozbudowanym programem (uwzględniającym również kierunek sportowy). JKD stworzono z myślą o prostym, nieskomplikowanym systemie samoobrony dla przeciętnie wysportowanego człowieka. Program szkoleniowy Jukado stanowi świetną alternatywę dla Kempo Tai Jutsu. Podobnie jak Soke Bruce Tegner, zrezygnowałem w nim z nomenklatury japońskiej.

Soke Bruce Tegner (1929–1985)

Pierwowzorem Kempo Tai Jutsu była szkoła Bruce Tegnera – JU KA DO.

Bruce Tegner urodził się 28 października 1929 roku w Chicago. Jego rodzice byli profesjonalnymi instruktorami Judo i Jiu Jitsu oraz ekspertami europejskich systemów walki wręcz. Trening sztuk walki rozpoczął już w wieku dwóch lat (w formie gier i zabaw ruchowych), a w wieku ośmiu lat podjął regularne szkolenie u najlepszych mistrzów Judo, Jiu Jitsu i Karate w USA.

Przez pewien czas trenował u legendarnego japońskiego mistrza Judo i Jiu Jitsu, Shozo Kuwashimy (5 dan Kodokan Judo). W wieku 15 lat prowadził już w rodzinnym Dojo treningi samoobrony dla dorosłych, a mając 17 lat zdobył 1 dan w Judo. W 1949 roku (mając 21 lat) zdobył tytuł mistrza Stanu Kalifornia w Judo oraz zdał egzamin na 2 dan.

Praktykował również systemy z zakresu Kobudo (m.in. Tambo, Yawara, Tanto, Jo i Bo). W 1953 roku od Prezesa Towarzystwa Karate Shukohkai, mistrza Tani Chochiro, otrzymał stopień 5 dan w Karate.

Kariera w Hollywood i praca filmowa

W latach 1952–1967 nauczał aktorów walki wręcz i samoobrony. Jego uczniami byli m.in. piosenkarz Ricky Nelson (zdobywca czarnego pasa w szkole Tegnera), James Coburn oraz George Reeves. Pracował jako konsultant ds. scen walki przy wielu produkcjach filmowych – do klasyki gatunku przeszła choreografia pojedynku Franka Sinatry z Henrym Silvą w filmie Manchurian Candidate (1962).

Występował też jako aktor filmowy i telewizyjny (zadebiutował w 1959 r. w filmie Town Girls, grał m.in. w The Marriage-Go-Round, The Adventures of Ozzie and Harriet oraz w filmie Good Times).

Innowacje w szkoleniu i służbie cywilnej

W latach 60. i 70. opracował system walki wręcz dla służb mundurowych oraz FBI. Był pierwszym instruktorem, który obalił mit „czarnego pasa” jako supermena, definiując go po prostu jako wybitnego, skutecznego sportowca.

Rozprawił się również z przekonaniem, że sztuki walki są tylko dla młodych i niezwykle sprawnych osób. Podzielił naukę na trzy grupy:

• Samoobrona dla wszystkich – proste techniki dostosowane do wieku i możliwości motorycznych,
• Sportowa rywalizacja – dla klasycznych zawodników,
• Walka wręcz – dla służb mundurowych.

Prowadził również jedne z pierwszych indywidualnych kursów samoobrony dla kobiet.

Publikacje i praca naukowa

Napisana przez niego literatura (ponad 80 publikacji przetłumaczonych na wiele języków) zyskała ogromną popularność na całym świecie. Bruce Tegner został wymieniony m.in. w Encyclopedia Americana. Studiował anatomię pod kątem sportów walki, zgłębiał tajniki sztuki Kuatsu oraz ukończył kurs instruktorski resuscytacji krążeniowo-oddechowej Amerykańskiego Czerwonego Krzyża. Swoje doświadczenia opisał w książce „Nerve centres & pressure points for Karate, Ju Jitsu & Atemi Waza”.

W połowie lat 70. nauczał Judo i samoobrony w Moorpark College i Ventura College w południowej Kalifornii oraz prowadził zajęcia w ramach programu resocjalizacyjnego. 5 kwietnia 1977 roku poślubił Alicję McGrath, działaczkę społeczną i współautorkę jego książek. Mistrz Tegner zmarł 28 kwietnia 1985 roku.

Obecnie elementy Jukado wchodzą w skład programu szkoleniowego Kempo Tai Jutsu.